تبليغاتX
آنچه داريم براي آنكه دوستش داريم
امروز 

شنبه هشتم دی 1386

علي را مي توان تنها علي گفت                                                            

 

علـــــــي را آ فرينـش د وســت دارد             زِ عادت  ني ، زبـيـنـش د  و ست  دارد

                                                                      (1)

چــنـيـن  فــرمـود- ا حـمد پير كامل-              بـــود فا رو ق بــيـنِِِ حقّ  و بـــــا طـل

 

علــــي سر الله و هادي ومنجي ست              عـــــلـي ، فـرما نرواي نوح ناجي ست

 

به د ســـــتِ پـورِ آ ذ ر،ا و! تبر داد               بـــــه ا نـفـا سِ مــسـيـــــحا او! اثر داد

 

ز مـــوسي هم در آن وادي سبق برد               تـجـلّا ي  عـــــلـي! ا ز وي رمــق برد-5

                                                                              (2)   

بـــــه پـنـهان با رسولان آ ن ولي بود              بـه هــــــمرا هِ  محـمّد(ص)مـنجلي بود

 

چـــو آ د م  صــفـوة ا للـــهي مقامش              چــــو  عيسي  جــا ن دهد روحِ كلامش

 

چـــو ا بـــرا هـيم و با بتها درآويخت              ســــتا يش را به عــرفان در هم آويخت

 

ا گــــــرنوحِ  نَجي  فـكـرِ حيات است             عــلـي د سـتِ خــــدا فلـــــك نجات است

                                                                           (3)

به عــيسـي  رُتـبـه ا ش دا د ه نگرديد             جُز ا و د ر كــعــبــه كــس زاده نگرد يد-10

              (4)                                                               (5)

بــيـانِ((لـــــو كـُشِـف)) حـدّ يـقـيـنش               بــــه بـــزم ((لـي  مَعَ  ا للّهي )) ببينش!

 

نــگـفـته(( لَـن تــرا ني))ا ش خداوند              نـكـــرد ه  خَلــــق ثا ني ا ش خـــد ا و ند

 

تـــــــــمـا مِ ا نـبـياء  مـا تِ  كَــما لَش             زِيُـــو سف  بــــرتــري دا رَد جَـمـا لــش

                                                                                                 (6)

ا ز آ ن  رو بـر رســولا نـسـت مولا              كــه  چــون آ نا ن نــــد ا رَد تركِ اُ و لـي

 

نه آ د م ، نـــه خــلـيل ا ست نه موسي            نـه چون خضرا سـت و نه الياس و عيسي-15

 

ا گــــر چه قـطـره ،چون دريا زلالست           قــــــــيا سِ قـــــطـره و د ريـا مـحا لـسـت

                                                                         (7)

ا لا ا ي عـــشــقِ  بي آ غــاز و ا نجام             كـــه د لــــها گــــيـرد ا ز يـــادِ تو! آرا م

 

مَــد د كَــــن تا كــه ا ز حـيد ر بـگويم              زِ غُـــــــربـت  با د و چِـــشمِ تــر بگويم

 

بــگـويـم تـا كـه حيد ر كـيست يا رب!             بــــه كه سَنجَم؟ كــه مثـلـش نيست يارب!

 

نـگـفـته كس كــه مـي شا يد زِ ا و گفت             نـبـا شـــد چــــــا ره ا ي بـايد ! زا وگفت-20

 

مــــــــــــرا آ ن بِه كــــه گُــــويم لا لِ لا لـم          بـه فـــكـرِ گـُـفـتـنِ شــــعـري محا لـــم

 

ا گــــــر چه هـمـچـو مُوجـــــي مي خروشم         بـــه وصـــفِ  وسـعـتِ  د ريا خموشم

 

ا گـــــرچه چون ني ا م صــدها ترا نة است         ز د ريـــــا  چون سُرايم؟ بيكرانه است!

 

چــــه گـُـــــويم ا ز خــداي عشق وشمشير!؟         چـــه گـويم ا ز وَرايِ عـقـل  و تدبير!؟

 

 بـه وصــفـش  هـيـچ  تعـــبــيري نــمـا نـد ه          بـــــه تـَــــركِـــش عـقـل را تيري نمانده-25

 

نـــه اأقــيا نـوس و نــــــي  د ريا سـت مولا           چرا؟ چـون عين  و لام  و يا ست مو لا

 

بــــه رَمــــز عـيـن و شـيـن و قا ف گــفــتم            ز ســــيـمُرغ و ز كـــــوهِ قـــــا ف گفتم

 

بـــــه عــــشــقِ روي ا و د ل  كرده عادت             ز عا د  ت  مـــــي كـنم حق را عبادت!

 

از آن خـــــــورشيد بـي عـشـق و زوا لست            كــــــه بـــــا ذا تِ  خــــدا در ا تصا لست

 

مـــــــــن و د ركِ ولــي ؟ هيهات هيهات !              مـــــــــن و وصفِ علي هيها ت هيهات!-30

 

ا ز آ ن ا ظــــهار عـــجـزم گـشـته وا جـب            كـــــــه ا ز مـمكــن  نـيـا يــد وصف واجب

 

خــــــــــرد پا در گِل و عقـل ا ست مبهوت             ز نا ســــــوتي نـيـا يـــــد د ركِ لاهــــوت

 

هَــــــمـا ن بـهـتـر، كــــــه خا موشي گزينم             ا ز ا يــــــــن سُود ا فـــــرا مـوشي گـزينم

 

ا گـــــرچــــــه عشــــــق بي  تعــبير ما ند ه             فـقـــط  د ر تـَــر كِشـــــم ا ين تير ما ند ه،

                                                                                                           (9)

هــــمـا نـنـدِ  نَــبي  دَ ر طــــي مـــنـــــــزل           بــه  سِـــــد ره مـــــي رسـم  با رفرف د ل-35

(9)

علــــــــــي آ نـجا عـــــــلي سا در تجلاست             د ر آ نــــجـا  يك (تـــــد لـي) در تجلاست

 

...و ا يــــنـك  عـشـق و عا شـق ماتِ مولا             تــــــــد لا ي د ل ا ســــت و ذا تِ مــــولي

 

ا گــــــــرچه د ل زعشق ا و زُلا لـســـــت             قــــيــــــا س  قـطــــــــره و د ريـا محا لست

                                (10)

علـــــــي  را مــــي توا ن تنها علي گفت!            ســـــــــــــرِ( قــــا لــوا بـلي ) با او بلي گفت!

 

در آ ن وا دي كــــه حق رُخساره بگشـود           عــــلي  بــــــود و عــــــــلي بـود و عـلي بود-40

 

                                          كرج-محمد علي جعفريان (عاشق)- چاپ در كيهان 10/7/1380ص 9

 

 

پا ورقي

 

1-علي فاروق بين الحق و الباطل(حديث نبوي )

 

2- يا علي انت مع كل نبي سرا و معي جهرا(يا علي تو با هر پيامبري در نهان بودي اما با من درآشكار)

 

3-خداوند در گاه ولادت عيسي (ع) به حضرت مريم فرمودتا از صومعه بيرون رود(قرآن كريم سوره ي مريم) اما

 

براي مادر علي ديوار كعبه شكافته شد

 

4-لو كشف الغطاء ما ازدت يقينا(اگر همه ي پرده ها كنار رود به يقين من چيزي اضافه نمي شود(علي (ع))

 

5-براي من با خدا خلوتي است كه در آن هيچ نبي مرسلي و ملك مقربي راه ندارد(پيامبر اكرم(ص))

 

6-براي هر پيامبري جز پيامبر اكرم(ص) ترك اولايي بوده مثل ترك اولاي يوسف (ع)درتوصيه به ساقي پادشاه

 

براي يادآوري او در نزد عزيز مصر(نك-قرآن كريم سوره يوسف(ع))

 

7-الا بذكر الله تطمئن القلوب(قرآن كريم)

 

8-رفرف=مركب رسول خدا در سفر معراج آنگاه كه براق از رفتن فرو ماند

 

9-يك تدلي=معيار شاعرانه –دني فتدلي فكان قاب قوسين او ادني(قرآن كريم)

 

10-سر قالوا بلي =هنگام قالوا بلي گفتن در عالم ذر ( الست بربكم قالوا بلي- قرآن كريم)

 

 -----------------------------------------------------------------------

 

من مست و خرابم ز خم لم یزلی

 

در بزم الستش زده ام جام  ِبلی

 

تا عشق مرا گم نکند در روز جزا

 

بر سنگ مزارم بنویسید علی

 

 ---------------------------------------------------------------

 

بر خیز که پنهان جلی سجده کنیم

 

یعنی به جمال ارلی سجده کنیم

 

تا کعبه بود مولد مسعود علی

 

باید همه ی ما به علی سجده کنیم

 

-----------------------------------------------------

دارای جهـان بـود ولی هیـچ نـداشـت

جـز بـاده ی عشـق ازلی هـیچ نـداشـت

در فـاصـله ی سبـز ِازل تا به ابـد

گویـا که جهـان غـیر ِعـلی هیچ نـداشـت

 ---------------------------------------------------------------------------

بـا عـشـق به دردانـه به ایـن زیـبـایـی

می کـرد بـنا خـانـه بـه ایـن زیـبایـی

از پـیـله بـه ایـن مـبـارکی نیـسـت امـید

جـز خـلـقـت پـروانـه به ایـن زیـبایـی

 -------------------------------------------------------------------------

 

هـمه افـلاک بـه حـکـم ازلـی می گـردنـد

ثـابـت منـزل عـشـقـند ولـی مـی گـردنـد

هـست بسـیار در این دایـره خورشیـد ؛ ولی

هـمگـی مـثـل قـمـر دور ِعـلی می گـردنـد

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط محمد مهدي جعفريان در 0:57 | موضوع:
• لینک ثابت   •