برای او که چشم های عالم در انتظار اوست

تِم چشم هاي تو

باز دلم گرفـته است از غم چشم هاي تو

خيس شده نگاهـم از شبنم چشم هاي تو

تا كه نگاه مي كني مي شوم از خـودم تهي

حل شده ام چو قطره اي در يم چشم هي تو

باز هوس نموده ام سعي صفا و مروه را

تا كه غزل بنوشم از زمزم چـشم هاي تو

باز عطش گرفتم از هرم نگاه عاشقـت

جام گـرفته ام زنو ، از جم چـشم هاي تو

تا كه به دار مي كشد گـيسوي تو د ل مرا

چه چاره اي جز آن شوم ، ميثم چـشم ها تو

گـندم گـوشه ي لبت باز فـريب مي دهد

باز هبوط  مي كند آدم چـشم هاي تو

عشق دهـد گواهي عصمت دامن تو را

تا كه مسيح پـرورست مريم چشم هاي تو

هـيچ هوس نمي كنم جنـّت جا ودانه را

تا كه نصيب من بود عالم چشـم هاي تو

نيست دلي جز آنكه شد ، خسته ی تير عاشقي

چيست علاج زخم دل  ، مرهم چشم هاي تو

مسـيح آخرالزمان ! جسم زمين فسرده است

زنده شود بار دگر ، از دَم چشم هاي تو

كا ش شود دل حزين محرم راز سينه ات

كاش شود نگاه من ، هـمد م چـشم هاي تو

قطعه ي جا ودانه شد ، نغمه ي عاشقانه ام

شعر ِدلي سروده ام ، با تـِم چـشم هاي تو

  با عرض پوزش از بس که عجله داشتم حواسم نبود این شعرو ویرایش کنم .  

وعـده ي انجـيـل

از كي خزان نرفته ابابـيل مي رسـد؟             

 شايـد دوباره ابرهـه با پيـل مي رسـد

چون موعد هلاكت فرعـون مصر شد           

 با پاي خود به مهلكـه ي نـيل مي رسـد

وقتـي بنـا شود كه خورد لشگـري شكست       

تيـر قضـا به قـوزك آشـيـل مـي رسـد

وقتـي زبان ز گـفـتن حـق منـع مي شود         

دست قـلـم به قبضـه ي تمثــيل مي رسـد

از نسـل آدمـيـم ولي پـشت ما يقـيـن              

گـر بنگـري به تيـره ي قابـيل مي رسـد

ما تشنگـان خـون بـرادر شـديم و ليـك            

با تيـغ تشنـه وا رث ها بــيل مي رسـد

تا كي اسير خدعه و مسحـور سامـري ؟         

موسـاي ما ز طور به تعجيـل مي رسـد

از اعتـلاي عرش ندا مي زند مسيـح              

آ خـر زمان وعـده ي ا نجيـل مي رسـد

بر ايـن عـقيـده بوده و هـسـتنـد قـوم مـا          

روزي نگـا رگـم شـده ي ا يـل مي رسـد

سال فـرا ق سال سكـوت ا سـت و ا نتظار       

ايـن سـال هـم به لحظـه ي تحـويـل مي رسـد

محمد مهدي جعفريان